Człowiek jako istota społeczna

Jesteśmy istotami społecznymi, co oznacza, że nie jesteśmy w stanie w całkowicie funkcjonować samodzielnie. Nie możemy polegać wyłącznie na sobie. Popatrzmy na codzienne życie. Jedna osoba zajmuje się konkretną usługą po to, by inna osoba była w stanie z niej korzystać. Na bardziej filozoficznym poziomie można stwierdzić, że rozwijamy (ale również cofamy w rozwoju) się dzięki innym osobom, że taka relacja nas wzbogaca i kreuje nasz charakter. Nie można być bowiem sobą, nie można poznać siebie bez kontaktu z innymi osobami.
Już słyszę głosy sprzeciwu mówiące, że przecież egzystują na świecie samotnicy, którzy wybrali takie życie świadomie. Przerwali więź ze światem ludzi, bo ponad wszystko cenią sobie samotny tryb życia. To prawda, takie coś ma miejsce, jednak najczęściej jest jakiś powód tego typu filozofii funkcjonowania.
Afiliacja
Autor: Ministerie van Buitenlandse Zaken
Źródło: http://www.flickr.com
Izolują się od innych osoby skrzywdzone, oszukane, zdradzone, tracące kogoś bliskiego, a także z problemami natury emocjonalnej. Co do krzywd nie ma żadnych pytań – każdy z nas jest w stanie poczuć, iż skoro ludzie są niedobrzy nie warto żyć w tak urządzonym świecie.



Logiczną odpowiedzią jest znany w psychologii obronny mechanizm – ucieczka ze świata, gdzie kontakty między ludźmi to coś oczywistego. Często się jednak zdarza, że dany człowiek marzy o tym, aby wyjść ze swojej „jaskini”, ale pewne problemy emocjonalne mu na to nie pozwalają. Jednym z najbardziej poznanych problemów jest lęk społeczny czyli lęk przed interakcjami z innymi osobami. Jeszcze gorszą chorobą jest agorafobia, czyli lęk przed otwartą przestrzenią. Takie osoby po prostu boją się opuścić swojego mieszkania, choć na pewno bardzo by chciały. Na szczęście istnieją metody lecznicze, by i takie osoby powracały do normalnego funkcjonowania. Więcej na stronie: http://www.systempartnerski.pl/

Na bardziej przyziemnej płaszczyźnie są swego rodzaju mechanizmy, jakie regulują kooperację różnych ludzkich grup. Zresztą trudno sobie wyobrazić, ażeby na przykład w biznesie nie istniały mechanizmy kreujące owocną współpracę. Tworzone są różnego rodzaju programy partnerskie czy afiliacje, jakie z powodzeniem kreują dobrą współpracę umożliwiającą zdobywanie lepszych wyników i osiąganie założonych celów.


Powszechną współpracę można zauważyć już u najmłodszych dzieci. Choć są one przeważnie skupione na sobie (dziecięcy narcyzm), to jednakże pragną kontaktu z innymi dziećmi i są szczęśliwe mogąc się bawić z innymi. Współpracy możemy uczyć się od zwierząt i to nawet od tych na najniższym poziomie. Bo co może zrobić jedna mrówka czy jedna pszczoła? Bez swojego stada jest zupełnie sama i skazana na porażkę.